Przejdź do treści
Dodaj firmę
Rośliny

Tuje – Szmaragd czy Brabant, sadzenie, podlewanie i dlaczego brązowieją

Szmaragd rośnie wolniej i wąsko, Brabant szybko i szeroko. Większość brązowiejących żywopłotów to jednak skutek suszy, a nie wyboru odmiany.

Żywopłot z tui
Fot. Deny Hill / Unsplash

Tuje, czyli odmiany żywotnika zachodniego (Thuja occidentalis), to najpopularniejsze rośliny żywopłotowe w Polsce. ‘Szmaragd’ (‘Smaragd’) rośnie umiarkowanie i wąsko – sadzi się go co 0,5–0,6 m. ‘Brabant’ rośnie szybko i szerzej – sadzi się go co 0,6–0,8 m. Obie odmiany są mrozoodporne, lubią słońce lub lekki półcień i umiarkowanie wilgotną, dość żyzną glebę. Brązowienie tui najczęściej wynika z braku wody – latem albo zimą, gdy zmarznięta ziemia nie oddaje wody, a słońce i wiatr wysuszają łuski. Jesienią podlewa się je więc aż do zamarznięcia gleby.

Szmaragd czy Brabant – porównanie

Cecha ‘Smaragd’ (Szmaragd) ‘Brabant’
Pokrój regularnie stożkowy wąskokolumnowy do stożkowego
Wielkość po 10 latach (ZSzP) ok. 2,5 m wysokości, 0,7 m szerokości ok. 3,5 m wysokości, 1,5 m średnicy
Barwa ciemnozielona, nie brązowieje zimą jasnozielona, dobrze utrzymuje kolor zimą
Rozstawa w żywopłocie (ZSzP) co 0,5–0,6 m co 0,6–0,8 m
Cięcie nie wymaga cięcia; dobra na żywopłot nieformowany polecana na żywopłoty i szpalery
Gleba dosyć żyzna, raczej wilgotna dosyć żyzna, umiarkowanie wilgotna

Dane pochodzą z kart odmian Związku Szkółkarzy Polskich. Według nich ‘Brabant’ jest odporny na mróz i może rosnąć w całym kraju, a stare egzemplarze osiągają ponad 15 m wysokości. ‘Smaragd’ to odmiana duńska, ceniona za regularny pokrój bez cięcia. Zdarza się, że jego młode przyrosty uszkadzają późnowiosenne przymrozki, ale rośliny zwykle dobrze się regenerują.

Jak wybrać:

  • Wąski pas przy ogrodzeniu, mało czasu na cięcie – raczej ‘Smaragd’.
  • Szybka, wysoka osłona i gotowość do regularnego strzyżenia – raczej ‘Brabant’.
  • Mały ogród – pamiętaj, że „docelowa” wysokość obu odmian po latach jest dużo większa niż na etykiecie w sklepie. ZSzP podaje dla Szmaragdu docelowo 5–10 m.

Sadzenie tui

Tuje sprzedaje się w pojemnikach lub z bryłą korzeniową, więc posadzić je można przez większą część sezonu, z wyjątkiem upałów i zamarzniętej ziemi. Najbezpieczniejsze terminy to wiosna oraz wczesna jesień, gdy gleba jest jeszcze ciepła, a deszcz pada częściej. Roślina posadzona jesienią musi zdążyć się ukorzenić przed mrozami – w chłodniejszych regionach warto więc sadzić we wrześniu, a nie pod koniec października.

  1. Rów zamiast dołków. Przy żywopłocie łatwiej wykopać rów i przygotować w nim ziemię dla wszystkich roślin.
  2. Gleba. ZSzP podaje dla obu odmian odczyn od kwaśnego do obojętnego oraz przeciętną glebę ogrodową, którą warto wzbogacić kompostem.
  3. Namoczenie bryły przed sadzeniem, aż przestanie wydzielać pęcherzyki powietrza.
  4. Głębokość taka sama, jak w pojemniku – zbyt głęboko posadzona tuja gorzej rośnie.
  5. Rozstawa zgodnie z odmianą (tabela wyżej). Zbyt gęste sadzenie daje szybki efekt, ale potem rośliny konkurują o wodę i ogałacają się od środka.
  6. Ściółka z kory wokół roślin. Poradnik Uniwersytetu Wisconsin–Madison zaleca 2–4 cale (ok. 5–10 cm) luźnej ściółki – chroni korzenie przed wahaniami temperatury i ogranicza utratę wody.

Podlewanie

Tuje mają płytki system korzeniowy, a młode rośliny w pierwszych latach są szczególnie wrażliwe na suszę.

  • Po posadzeniu: regularnie i obficie, tak by bryła korzeniowa nie przeschła. W upały częściej.
  • Rośliny zadomowione: Uniwersytet Wisconsin–Madison podaje orientacyjnie około cala wody (ok. 2,5 cm opadu lub podlewania) tygodniowo w sezonie wegetacyjnym, aż do zamarznięcia gleby.
  • Sposób: rzadziej, a obficie, przy ziemi, nie po igłach. Linia kroplująca wzdłuż żywopłotu oszczędza wodę i czas.

Dlaczego tuje brązowieją – przyczyny

Naturalne opadanie starych łusek (jesień)

Jesienią najstarsze, wewnętrzne gałązki żółkną, brązowieją i opadają. Poradnik NC State Extension opisuje to jako coroczny, naturalny proces – nie ma powodu do niepokoju, jeśli zewnętrzna warstwa rośliny pozostaje zielona.

Susza fizjologiczna i oparzenia zimowe

Uniwersytet Wisconsin–Madison opisuje „winter burn” – uszkodzenia zimowe roślin zimozielonych, w tym żywotników. Rośliny tracą wodę przez łuski także zimą. Gdy gleba jest zamarznięta, korzenie nie nadążają z jej pobieraniem, a słoneczne i wietrzne dni przyspieszają wysychanie. Typowe objawy:

  • brązowienie zaczyna się od końców gałązek i postępuje do środka,
  • najbardziej uszkodzona jest strona południowa, południowo-zachodnia i zachodnia,
  • szkody widać zwykle pod koniec zimy i wczesną wiosną.

Czynniki ryzyka według tego samego źródła: płytkie korzenie, ciepła jesień opóźniająca spoczynek, zamarznięta gleba, silny wiatr oraz sól do odladzania dróg i chodników.

Inne przyczyny

  • Przesuszenie latem, zwłaszcza młodych roślin i żywopłotów posadzonych zbyt gęsto.
  • Zbyt mokra, nieprzepuszczalna gleba i choroby korzeni. NC State wymienia m.in. zgnilizny korzeni (Phytophthora, opieńka) oraz przędziorki jako problemy trudne do rozpoznania bez analizy.
  • Zbyt głębokie cięcie – tuje słabo odbijają ze starych, bezlistnych części pędów, więc przycięcie do „gołego drewna” zostawia brązową dziurę.

Jeśli brązowieje cała roślina, od środka i od zewnątrz, mimo podlewania, warto oddać próbkę do zbadania w laboratorium diagnostyki roślin lub skonsultować się ze szkółką.

Pielęgnacja jesienią – lista kontrolna

  1. Podlewaj do zamarznięcia gleby, zwłaszcza gdy jesień jest sucha. To najskuteczniejsza ochrona przed zimowym brązowieniem.
  2. Uzupełnij ściółkę wokół korzeni.
  3. Nie nawoź azotem pod koniec lata i jesienią – nawozy pobudzające wzrost opóźniają przygotowanie roślin do zimy.
  4. Osłoń młode rośliny na wietrznych, słonecznych stanowiskach. Uniwersytet Wisconsin–Madison poleca jutę, tkaninę lub siatkę rozpiętą na palikach od strony słońca i wiatru – osłona nie powinna przylegać do gałązek.
  5. Chroń przed solą – nie odgarniaj na tuje śniegu z posolonych chodników i podjazdów.
  6. Zwiąż szerokie rośliny sznurkiem, jeśli w twoim regionie padają ciężkie śniegi – zapobiega to rozłamywaniu się wierzchołków.

Po zimie, według Uniwersytetu Wisconsin–Madison, martwe, brązowe fragmenty usuwa się w połowie wiosny, kiedy roślina wypuści już nowe przyrosty – wtedy widać, co rzeczywiście obumarło.

Częste pytania

Czy tuje trzeba przycinać? ‘Smaragd’ według ZSzP nie wymaga cięcia. ‘Brabant’ w żywopłocie formowanym przycina się regularnie w sezonie wegetacyjnym, tylko w obrębie zielonych przyrostów.

Tuja zbrązowiała od środka – czy to choroba? Jeśli jest jesień, a zewnętrzne łuski są zielone, to zwykle naturalne zrzucanie starych łusek.

Ile tui na metr żywopłotu? Przy rozstawie podawanej przez ZSzP: dla Szmaragdu co 0,5–0,6 m, czyli niecałe dwie rośliny na metr; dla Brabanta co 0,6–0,8 m.

Warto wiedzieć. Brązowe tuje po zimie to często skutek braku wody, a nie samego mrozu. Obfite podlewanie suchą jesienią, przed zamarznięciem gleby, jest podstawą ochrony żywopłotu przed zimowym brązowieniem.

Źródła: Związek Szkółkarzy Polskich – karta rośliny Thuja occidentalis 'Smaragd' (e-katalogroslin.pl), Związek Szkółkarzy Polskich – karta rośliny Thuja occidentalis 'Brabant' (e-katalogroslin.pl), University of Wisconsin–Madison Extension – Winter Burn, NC State Extension – Recurring Issues With Thujas (Arborvitaes)

Anna Wierzbicka

Pisze o roślinach ozdobnych, trawniku i warzywniku – z myślą o polskim klimacie i porach roku. Pseudonim redakcyjny – więcej o redakcji.

Czytaj też